ไม่ได้โปรโมทรายการอะไร ให้ใคร หากแต่เป็นช่วงจังหวะหนึ่งของชีวิต ที่หลงไหล ไปกับฉากหน้า และกะลาเล็กๆ ที่สร้างขึ้นในสมอง สร้างมโนภาพ ให้ตัวเองไหลไปตามกระแสสังคมในกะลาเล็กของตัวเอง
ในช่วงวัยเรียนที่ ม.เกษตรฯ ผมเองเป็นพวกบ้ากิจกรรม เรียกได้ว่า กิจกรรมขึ้นสมอง ซึ่งก่อนหน้านั้นเป็นมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแล้วเสียด้วยซ้ำ แต่พอมาเรียน มหาลัย ก็กินนอนที่สโมสรฯเลยก็ว่าได้
ชมรม Photo เป็นชมรมแรกๆ ที่ผมเข้าไป ด้วยความอยากถ่ายรูป ช่วงนั้นในสมองมีมโนภาพของความอยากเป็นช่างภาพธรรมชาติ หลังจากที่ได้อ่านหนังสือ National Geographic ความใฝ่ฝันเล็กๆ เกิดขึ้น
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นทำให้ ศึกษาการถ่ายภาพ ลองผิดลองถูกไป จนกระทั่งในช่วงนั้น ผมเองเป็นที่ยอมรับในคณะเกี่ยวกับเรื่องถ่ายภาพ และในตอนนั้น มันทำให้หลงไหลไปว่า อืม กูเก่ง กูทำได้
ทำไม กะลาเล็กๆ ถึงถูกสร้างขึ้น???
สิ่งที่มันกลายเป็นกะลาที่ผมสร้างขึ้นนั้น มันมาจาก สิ่งที่ศึกษา จนทำให้สามารถเข้าถึงการภ่ายภาพได้มากมาย ไม่ว่าจะเรื่องของทฤษฏีถ่ายภาพ ที่เรียกได้ว่า แม่นเข้าขั้น, มองๆ แล้วเดาแสงได้, ล้างฟิล์ม เอง, อัดรูปเอง, ทำ filter ให้เอง ยังไม่นับเทคนิคเพี้ยนๆ ที่ผมนำมาใช้ถ่ายภาพจนหลายคนอึ้ง เช่น [...]

พอดีวันก่อนได้ อ่านบทความนี้ ในเว็บผู้จัดการแล้วรู้สึกชอบ และมีแง่คิด ที่น่าสนใจครับ เลยเอามาให้อ่านกัน
“สุราดี ย่อมไม่กลัวตรอกลึก” เป็นสำนวนที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศจีนมาตั้งแต่โบราณกาล ในเชิงวัฒนธรรมสำนวนดังกล่าวสะท้อนความเป็นชนชาติ ลักษณะเฉพาะของท้องถิ่น และความอุดมสมบูรณ์ของชีวิตประชากรได้เป็นอย่างดี ใช้เปรียบเทียบกับของที่ดีจริง แม้ว่าจะได้มาด้วยความยากลำบาก แต่ผู้คนก็ยังพยายามดั้นด้นเสาะหาจนพบ
สำนวนนี้เริ่มใช้กันที่เมืองหลูโจว ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดสุราที่โด่งดัง ในสมัยราชวงศ์หมิง และ ราชวงศ์ชิง ในเมืองมีตรอกซึ่งเป็นที่หมักสุราที่ทั้งแคบและลึกอยู่ตรอกหนึ่ง ในตรอกนั้นมีร้านสุราอยู่ 8 ร้าน ซึ่งเป็น 8 ร้านที่ผลิตสุรามีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลูโจว โดยหนึ่งในนั้นคือร้านที่อยู่ด้านในสุดของตรอก ที่มีบ่อหมักสุราเก่าแก่ที่สุด ดังนั้นสุราที่นี่จึงมีชื่อเสียงที่สุดในบรรดา 8 ร้าน และเพื่อให้ได้ลิ้มรสสุราดี ผู้คนจึงต่างก็ดั้นด้นเข้าไปที่ร้านสุราที่อยู่ลึกที่สุดของตรอก
เล่ากันมาว่า ปีค.ศ. 1873 ผู้นำทางการเมืองผู้หนึ่ง ซึ่งมีบทบาทในการต่อต้านราชวงศ์ชิง นามว่าจางจื่อต้ง ได้รอนแรมทางไกลเพื่อมาร่ำสุราร่ายโคลงกลอน ณ เมืองหลูโจว ขณะก้าวขึ้นเรือ พลันจมูกก็ได้กลิ่นสุราที่หอมหวนลอยมากับสายลม เขาสูดดมด้วยความกำซาบไปถึงจิตใจ และสั่งให้คนไปนำสุรานั้นมาให้เขา
ทว่าคนรับใช้หายไปครึ่งวัน ปล่อยให้จางจื่อต้งเฝ้ารอด้วยความหิวกระหายและโกรธเกรี้ยว จนบ่ายคล้อยจึงมองเห็นคนรับใช้ผู้นั้นแบกไหสุราไหหนึ่งวิ่งมาด้วยความรีบ ร้อน เมื่อมาถึงเขาจึงเปิดไหสุราออกมา และพบว่ากลิ่นหอมพลันลอยตลบอบอวล จางจื่อต้งพูดซ้ำๆ กันเพียงว่า สุราที่ดี สุราที่ดี และเพียงยกดื่มได้ 1 [...]

ขึ้นต้น เป็นบทนำในบล็อก อีกอันหนึ่งของผม ที่แยกออกมาจาก eblogbiz.com ซึ่งเนื้อหาระหว่างทั้งสองบล็อกแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงครับ
เนื้อหาในบล็อกนี้ จะเน้นที่แนวคิด ปรัชญา แง่มุม หรือมุมมองในชีวิตของผมเองมากกว่าครับ แม้ว่า ชีวิตนี้อาจจะไม่ได้มีอายุมากมายเท่าใดนัก
หากแต่ผมเชื่อว่า ผมเองก็มีอายุประสบการณ์ บนชีวิตที่เกิดมาในระดับที่เรียกได้ว่าผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร รวมทั้งได้อ่านหนังสือ บทความที่หลากหลาย ได้พูดคุย แลกเปลี่ยนแนวคิดในชีวิตกับหลายๆ ท่าน
ตั้งแต่ คนที่มีรายได้ เพียงปีละ 5000  บาทต่อปี ไปจนถึง เลขเจ็ดแปดหลักต่อเดือน ทดลองใช้ชีวิตตัวเอง โลดโผนไปตามที่ต่างๆ ตั้งแต่เหนือ ใต้ พื้นที่ห่างไกล กันดาร กลางป่า ห่างไกลถนน นักสิบนับร้อยกิโล หรือกลางเมืองกรุง ศิวิไลซ์ ที่พลุกพล่านด้วย ผู้คนเดินกันไปอย่างขวักไขว่
ซึ่งบางอย่างที่ค้นพบ ค้นเจอนั้น มันมีทั้งความสุขที่แท้จริง และจอมปลอม ปะปน และผสมผสานกันบนโลกใบนี้ อย่างน่าสนใจ และน่าค้นหา
และผมเอง คิดว่า เนื้อหา แง่คิดเหล่านี้ มันเป็นเรื่องที่บางครั้งผมเอง นำกลับมาคิดและอยากที่จะเล่า หรือแชร์ให้คนอื่นๆ ได้รับรู้ หรือแลกเปลี่ยนกันครับ
ดังนั้น บล็อก Suthee.net [...]