พอดีวันนี้ คุยกับ @sugree ใน twitter เรื่องเกี่ยวกับ ubuntucamp ซึ่งผมอยากให้มีเหมือนกัน คุยไปคุยมา เลยไปคุ้ยเว็บที่ตัวเองทำไว้ เมื่อหลายปีก่อน ที่นี่เลย

http://www2.se-ed.net/mormmam/

ซึ่งเขียนไว้ตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ เมื่อหลายปีดีดักแล้ว ทำให้ค้นพบตัวเองว่า ผมเองชอบเขียนบล็อกมาตั้งแต่นานแล้ว (ตอนนั้นมันยังไม่มีชื่อเรืยกอย่างนี้ ถ้าจำไม่ผิดเรียกว่า เว็บส่วนตัว ประมาณนั้น) โดยในตอนนั้น เขียนไว้สะเปะสะปะมาก เพราะว่าหลายสาเหตุด้วยกัน เป็นต้นว่า….

• ไม่มีเงินจดโดเมน ซึ่งในยุตนั้น แพงมาก
• หาคนรับจดในไทยยากมากกก จำได้ว่า ส่วนใหญ่คนจะให้ไปจดกะ networksolution
• ยังเรียนอยู่ไม่รู้ว่า จะเอาบัตรเครดิตที่ไหนมาจด
• แถมตอนนั้นทำงาน ได้เงินมาก็จ่ายค่าหออย่างเดียว (ส่วนค่าหอจริงๆ เอาไปกินเหล้า)
• ไม่มีระบบบล็อกแบบทุกวันนี้ ต้องเขียน html เพียวๆ (ตอนนั้นเปลี่ยน file เอา ขี้เกียจทำเมนู ก็เล่นเปลี่ยนไฟล์ index.htm กันดื้อๆ)
• ตอนหลัง se-ed.net มีปัญหา server ดาย แถมดันเสือกลืมรหัสผ่าน กู้รหัสผ่านก็ไม่ได้ เลยย้ายไป geocities แต่ ออกไปฝึกงาน เลยไม่ได้ทำต่อ ผลคือ acount โดนลบ (ผมเรียนป่าไม้ มีฝึกงานตั้งแต่ปี1 เทอมแรกแล้วครับ แถมฝึกทุกปีตั้งแต่ 1-4 อีกตะหาก)
• อื่นๆ อีกมากมาย เป็นต้นว่า ชอบไปถ่ายรูปบ้าง, กินเหล้าเป็นงานประจำทุกเย็นบ้าง อะไรบ้างเลยไม่ค่อยได้เป็นสาระ (ช่วงนั้น นานๆจะเจียดเวลาไปเรีียนเสียที)

ซึ่งในตอนนั้น ก็พยายามปลุกกระแสของการใช้ linux ในคณะอยู่ แต่ไม่สำเร็จ เพราะแน่นอนว่า ลองเล่นดูตั้งแต่ redhat 7, mandrak 7.x, 8.x, แล้วมาตายที่ 9.x ก็ยังไม่สามารถสร้างกระแสได้เลย อีกทั้งพอช่วงปีสาม ปีสี่ งานเยอะขึ้นอื่นๆ (เรียนเจียดเวลาไปเรียนเท่าเดิม) และที่สำคัญ ตอนนั้นต้องทำพวก GIS (Geographic Information System) ทำแผนที่ด้วย แถมยังมีเรียน landscape (มันต้องเขียนด้วย AutoCAD แล้วพริ้นต์ออกมา) ซึ่งเจ้า Grass ที่ใช้อยู่ไม่สามารถทำได้ตามต้องการ หรือแชร์งานกับเพื่อนได้เลย

เพราะลำพังงานกลุ่มที่ต้องใช้งานพิมพ์ปรกติ เอกสารธรรมดามันก็ทำให้ด้วย Koffice (ตอนนั้นไม่ได้ใช้ Open office แถม Office Pladao เวอร์ชั่นแรกก็บักเอาเรื่อง) มันพอใช้งานได้ แต่มาเจองานเฉพาะทางแบบนี้ ยังไงก็ต้องยอมล่ะครับ

สุดท้ายก็ตกอยู่ตาย อารยธรรม Micro$oft Window$ และ Internet ( idiot ) explorer มาโดยตลอด ซึ่งอีกสาเหตุหนึ่งก็คือ ปัญหาแต่ก่อนจะทำอะไรทีนึงกับทั้ง Redhat, Mandrak ก็ต้องนั่งรันคำสั่งใน terminal กันหัวบานกว่าจะได้อะไรแต่ละอย่าง

จำได้ว่า แค่ตั้งค่าหน้าจอเนี่ย ยังไม่มีให้คลิกเลย จิ้ม terminal ล้วนๆ จะลงอะไรทีนึงก็ต้องมานั่งสั่ง Make กันหัวบาน แถมอินเตอร์เน็ตสมัยนั้น กว่าจะโหลดอะไรทีๆ นึงไม่ใช่เรื่องสนุกเลย พูดง่ายคือ โหลดกันทิ้งข้ามวันเลยล่ะ ขนาดมีเน็ตฟรีของมหาลัย (ใช้เน็ตมหาลัยครั้งแรก ต่อได้ 27.5kbs ดีใจโคตรๆ) ซึ่งมันใช้งานได้ฟรี แต่ใช้งานได้ สองสามชัวโมงก็หลุดต่อใหม่ ลองคิดว่า โหลดไฟล์  2 เมกฯ แล้วใช้ไม่ได้เนี่ย โคตรเศร้าเลยนะ เพราะกว่าจะได้นี่นานมาก (แถมถ้าจะเอาชัวร์ ต้องเปิดโหลดทิ้งไว้ ไม่ทำอะไรกับเครื่องเลย เดี๋ยวเครื่องค้าง พาลให้ไฟล์เสียเอา)

ทั้งหมดก็นั่นล่ะ เรื่องในอดีตชาติ เมื่อครั้งยังเรียนอยู่ อ่านๆ มาเห็นว่า ผมทำ GIS, เขียน CAD, ทำเว็บด้วย ยังไม่รวมที่นั่งเขียน VB โง่ๆ งูๆ ปลาอีกพักใหญ่ ทั้งหมดนี้เนี่ย ผมไม่ได้เรียนวิศวะ คอมฯ หรือ วิทฯคอมฯแต่อย่างใด เรียนวนศาสตร์ นะครับ (เรียกง่ายๆ ก็ไอ้พวกป่าไม้นี่ล่ะ) ไม่รู้ว่า จับผลัดจับผลูมามั่วได้ไงก็ไม่รู้ เหอๆ

ที่เล่ามาไร้สาระเนี่ย ก็เพราะว่า ผมเองนึกถึงเมื่อตอนครั้งที่ใช้งาน Redhat 7 ครั้งแรก มันเป็นความทรมานจริงๆ แม้ว่าตอนนี้จะใช้งาน Ubuntu ซึ่งมันง่ายกว่าเยอะมากๆ (ถึงมากที่สุด) เลยคิดถึง คนที่ยังอยู่ในวังวนของ Micro$oft อยู่ว่า ถ้าเค้าเกิดอยากเปลี่ยนขึ้นมา ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

จึงอยากให้มันมี UbuntuCamp ซักครั้ง เรียกว่า จุดกระแส Linux ให้เบ่งบาน และปลดแอกจาก Micro$oft กันเสียที แม้ไม่ทั้งหมดก็ตาม อย่างน้อยแค่สักส่วนหนึ่งก็ยังดีครับ

ซึ่งผมมองว่า

ความยากมันอยู่ที่จุดเริ่มต้น คนเราเกิดมา กว่าจะลุกเดิน, วิ่งได้ ล้มลุกไปไม่รู้กี่ครั้ง กว่าที่เราจะขี่จักรยานได้ ล้มไปกี่รอบ แต่เราก็ยังกล้าที่จะท้าทายมัน เพราะเห็นว่า ผลที่ตามมามันดี และสนุกกว่า

แล้วทำไมล่ะ ทำไมเราไม่กล้าที่จะเปลี่ยน