ก็ไม่มีอะไร จริงๆแล้ว ผมเองเป็นคนชอบทะเลมากๆ ยิ่งตอนไปฝึกงานที่ อุทยานแห่งชาติ หาดวนกรแล้วด้วย ในช่วงปี 2 ที่ออกฝึกงานต่อเนื่องสองเดือนติด

ทุกครั้งที่ไปทะเล ผมเองไม่ชอบเล่นน้ำ ไม่อยากเดินไปไหน อยากแค่นอนเฉยๆ มองทะเล ไปเรื่อยๆ มองคลื่นไปเรื่อยๆ หายใจทิ้งไปเรื่อยๆ

ซึ่งในตอนฝึกงานช่วงนั้น ผมสามารถเดินแบกเปล ไปผูกนอนอยู่คนเดียวที่ไกลผู้ไกลคนหน่อย นอนอ่านหนังสือบ้างหลับบ้าง ตั้งแต่บ่ายยันเย็น เย็นยันเช้า มันเป็นอะไรที่สบายใจสุดๆเลยล่ะ

แต่สิ่งหนึ่งที่ผมเองมักจะคิดเสมอๆ เวลาที่นอนเอกเขนกอยู่ริมทะเลนะครับ ไม่รู้ว่าจะมีใครคิดเหมือนผมรึเปล่า ใครอยากลองก็ได้นะครับ หลับตาแล้วนึกตาม อ่อ อ่านให้จบก่อนนะครับ

พร้อมนะครับ  5…..4…..3….2….1

เราลองนึกนะครับว่า ห้องที่อยู่รอบตัวเรา มีขนาดใหญ่แค่ไหน มันสามารถให้เราอยู่ได้สะดวกสบาย

แต่ภายนอกห้องออกไป ในหมู่บ้านระแวกที่เราก็ก็กว้างเหมือนกันนะ ถ้าให้เดินรอบๆ ก็คงหลายชั่วโมงอยู่

แต่หมู่บ้านเราที่เราอยู่ มันก็ยังเป็นหนึ่งในร้อยหมู่บ้าน ที่อยู่ในเขตอำเภอนี้

จังหวัดที่เราอาศัยอยู่ก็กว้าง เรายังไม่สามารถไปได้ทุกหัวระแหงเลย

ประเทศไทยล่ะ สำหรับเราถ้านั่งรถเดือน สองเดือน หรือสามเดือน ก็คงยังไม่ทั่วเลย

ทวีปเอเซียของพวกเราก็ยิ่งใหญ่เข้าไปอีก อย่าว่าแต่นั่งรถเลย เครื่องบิน ก็ยังกว้างใหญ่เกินไปด้วย

โลกของเรา ยิ่งกว้าง การเดินทาง 80 วันรอบโลก ก็เป็นแค่การเดินทางที่ให้แค่มันครบรอบ แต่ไม่ได้ไปทั่วทุกส่วนของโลกอันกว้างใหญ่

แต่ลองมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เราจะเห็นท้องฟ้าสีคราม ผ่านชั้นบรรยากาศที่ห่อหุ้มโลกอยู่

มองออกไปจะเห็นดวงอาทิตย์ ที่อยู่ไกลออกไปนับแสนนับล้านกิโลเมตร บนพื้นที่ เว้งว้างที่กว้างใหญ่

พื้นที่สีดำมืดที่เราเรียกว่า จักรวาล ที่ทุกวันนี้ เราก็ยังไม่รู้ว่าจักรวาล มีที่สิ้นสุดที่ไหน มีขอบของจักรวาลนี้หรือไม่

แต่ถ้ามี…..

เมื่อเรามองจากขอบจักรวาล กลับมายังที่ ที่เรานอนอยู่ตอนนี้

ตัวเราก็คงจะเป็นแค่ ฝุ่นธุลี ที่ต้องใช้กล้องกำลังขยายสูงมองกลับมานั่นเอง………

……………

สุดท้าย เราทุกคนก็เป็นแค่กลุ่มของผงฝุ่นเล็กมากๆ ในอวกาศเท่านั้น

Dust in the wind….

ปล. ลองฟังเพลง Dust in the wind ประกอบไปด้วยจะดีมากเลยครับ ใครอยากฟังก็ลิ้งค์นี้เลย