เอาล่ะ ได้ลองลิ้มเจ้าหมาใจดำแล้วครับ เป็นขั้นตอนรีวิว ให้ฟังกันแล้วครับ ว่าจะเป็นยังไงกันบ้าง ส่วนรีวิวก็คงเป็นไปตามแนวคิดของผมที่ไม่เคยลองกินกลุ่ม White Spirit แพงๆ กับเค้าเท่าไหร่ครับ

หมาใจดำ (เหล้าดอกไม้)

ก่อนสั่ง……

ในช่วงที่ก่อนที่จะกิน “หมาใจดำ” ตอนสั่งซื้อจากในเว็บ www.maajaidumfanclub.com อ่ะนะครับ มีข้อมูลเหล้าในค่ายนี้สามตัวคือ เหล้าดอกไม้, ลำก้า และ กล้วย แน่นอน ดูข้อมูลคร่าวๆ ตัวของ ลำก้า ใช้มันฝรั่งเป็นพระเอกดังนั้น ผมจึงตัดทิ้งเป็นตัวเลือกสุดท้ายถ้าจะซื้อ เพราะเหล้าในกลุ่ม white spirit ที่เรากินๆกัน ในฝั่งยุโรป มักใช้มันฝรั่งเป็นพระเอก ดังนั้นจึงไม่น่าต่างจากตัวอื่นๆเท่าไหร่ครับ

ตัวที่ผมสนใจคือตัว ดอกไม้ กับ กล้วย และตัดสินใจซื้อดอกไม้มาลองครับ

หลังสั่ง…….

เมื่อสั่งซื้อไปแล้ว สิ่งแรกที่ผมคิดคือ วัตถุดิบที่เป็นตัวเอกของเรื่อง ที่บอกไว้ว่าเป็น น้ำหวานดอกมะพร้าว ซึ่งนั่นทำให้ผมนึกถึงอะไรรู้ไหมครับ?

“น้ำตาลเมา”

น้ำตาลเมา บางแห่งอาจจะเรียกว่า กระแช่ พวกนี้ทำจาก น้ำหวานจากดอกมะพร้าวหรือดาล วิธีการคือตัดดอก,รองน้ำตาล(น้ำหวาน)ที่ได้ แล้วเอามาหมัก

ดังนั้นถ้าบอกว่า เป็นเหล้ากลั่นที่ผลิตจากดอกมะพร้าว จึงทำให้ผมคิดว่า “มันคือน้ำตาลเมา เอามากลั่น” แน่ๆ ผลคือ “กูคิดผิดไหมเนี่ย แสดดด” อืมม ไหนๆก้สั่งไปแล้วคงถอยหลังไม่ได้

“ช่างมัน…”

ก่อนกิน……

วันนี้ได้รับสินค้าเรียบร้อย ซึ่งเร็วใช้ได้ครับ กับการสั่งผ่านเว็บ มีคนมาส่งให้เรียบร้อย ผมสั่งเย็นวันอังคาร ได้ของตอนบ่ายวันพฤหัส ถือว่าจัดส่งได้เยี่ยม การแพ็คของมาส่งถือว่ายัดมาดี โอกาสแตกน้อยมากครับ (พี่เค้าเล่นยัดกระดาษรอบลัง )

หลังจากถึงบ้าน  ลองเปิดทดสอบกลิ่น (ทั้งๆที่รู้ว่า กลิ่นมันน่าจะฉุน) ซึ่งก็เป็นไปตามคาดคือกลิ่นค่อนข้างฉุนตามฉบับวอดก้า แต่ที่ผิดคาดไปนิดคือ มันมีกลิ่นที่คล้ายๆกับ ข้าวหมาก แรงใช้ได้เลย

ซึ่งส่วนตัวแล้ว ผมไม่ค่อยชอบกลิ่นนี้เท่าไหร่ ใครจะกินเพียวๆกับ เหล้าดอกไม้ค่ายนี้ ไปซื้อข้าวหมากเซ่เว่นมากินดูครับ ว่าทนกลิ่นได้หรือไม่?

หลังกิน……

วิธีการกินของผมจะเริ่มต้นด้วยการ “บูชายัญ” ซึ่งเอาเหล้าในกลุ่มนี้ แช่ให้เย็นจัดเท่าที่จะทำได้ (ไม่แข็ง ไม่วุ้น) จากนั้น สาดลงคอ ถ้าขมคอค่อยตบมะนาว+เกลือ

สิ่งที่ได้คือ กลิ่นในช่วงยกกระดก ครับ (ซึ่งอันนี้ด้วยความไม่ชอบส่วนตัวทำให้รู้สึกไม่ดีนัก) แต่พอเหล้าลงคอไปแล้ว รู้สึกว่า อืมม ถ้าตัดกลิ่นออกไป ถือว่าเป็นเหล้าดีทีเดียวครับ

ทำไมน่ะหรือ??

อย่างแรก ในกลุ่ม White spirit พวกนี้ ถ้าแช่เย็นจัด พอสาดลงคอ จะไม่ค่อยมีกลิ่นตีขึ้นครับ อย่างที่สองคือ ไม่ร้อนในปาก ไม่ร้อนในคอเท่าไหร่ แต่จะรู้สึกระอุๆ และรับรู้ได้ถึงความแรงของมัน ตั้งแต่ช่วงทรวงอกไปถึงท้อง (ลืมบอกไปตัวนี้ 40ดีกรีนะครับ)

ไม่รู้สึกว่ามีอาการบาดคอครับ พูดง่ายๆคือ ถ้าสาดลงคอวูบลงไป ก็จะร้อนวาบๆ นิดหน่อย ไม่รุนแรงครับ นุ่มดีทีเดียว

หลังจากบูชายัญเสร็จแล้ว ก็รู้ตัวครับว่า คงต้องผสมกินแล้วล่ะ เพราะว่า ด้วยความไม่ชอบกิน ยัดผสมสไปร์ และบีบมะนาวดับกลิ่นนิดหน่อย ก็ใช้ได้ครับ กินอร่อยใช้ได้เลย

สรุป….

สำหรับ หมาใจดำ ที่เป็นเหล้าดอกไม้ ทำจากน้ำหวานดอกมะพร้าวตัวนี้ ถือว่าทำได้ดี (สำหรับผมนะ บางคนอาจจะไม่ชอบก็ได้) เหมาะสำหรับการทำเหล้าปั่น (มิน่าล่ะร้านเหล้าปั่นถึงกล่าวถึง) แต่ถ้าจะสาดลงคอ บูชายัญแล้ว คุณคงต้องเป็นคอข้าวหมาก หรือ สาโทกลิ่นแรงๆหน่อย ประมาณนั้น เพราะอย่างที่บอกว่า กลิ่นอันนี้ค่อนข้างชัดเจน (อาจจะเป็นเพราะผมไม่ชอบกลิ่นตัวนี้อยู่แล้วด้วยมั้ง)

ดังนั้น ถ้าคุณกำลังมองหา White spirit ซักตัวในการ ผสมกินเรื่อยๆ ผสมน้ำผลไม้กิน ก็ถือเป็นตัวเลือกที่ดีครับ

ถ้าจะให้แนะนำเพิ่มเติมถึงผู้ผลิต ก็คงจะเป็นว่า “ผมอยากลองกิน Gin ของค่ายนี้จัง” อาจจะลองเอาสมุนไพรไทยมาผสมดับกลิ่นแรงๆของมันน่าจะดีนะครับ หรืออาจจะลองหาวิธีลดกลิ่นของมันลงไปอีก คิดว่าจะมีคนหันมากินแบบบูชายัญเพิ่มขึ้นครับ

จบการทดสอบ ต่อไปก็กินเอามึนแล้วคร้าบบบ เอาหมดแก้วววววววววววววววววววววววววววว