พอดีอาทิตย์ที่ผ่านมา ทางบริษัทให้ไปเที่ยวที่สิงคโปร์มา ไม่ใช่สิ ไปทำงานแล้วใช้เวลาว่างไปเที่ยว คิวเต็มเอี๊ยดเช้า-บ่าย แต่ก็ยังหาเวลาชะแว๊บไปเที่ยวได้ ต้องขอบคุณทางพี่หัวหน้าทริป 555+

แต่เหนือสิ่งอื่นใด ที่พบเห็นที่สิงคโปร์แล้วกลับมามองบ้านเราแล้ว เออ มันช่าง… ชิบหาย เลย

Singapore

บ้านเมืองเค้าค่อนข้างสะอาด อันเนื่องมาจาก กฏหมาย กติกาที่วางไว้เข้มมาก ขยะมองนี่ไม่มีเลย ไอ้กระดาษโฆษณามาแปะมั่วซั่วเต็มป้ายรถเมล์ เสาไฟฟ้า แทบไม่เห็น จุดที่เห็นก็แค่อันเดียว ไม่เหมือนบ้านเรา แม่งเล่นแปะราวสะพานลอยตั้งกะตีนบันได ยันราวจับด้านบน

Singapore

แม้ว่าพื้นที่บ้านเค้าจะไม่ค่อยมี แต่เราจะเห็นสีเขียวของต้นไม้ได้ตลอดเส้นทางที่ผ่านไป ตั้งแต่สนามบิน ไปจนถึงกลางเมือง ลองคิดดูว่าพื้นที่ก็มีไม่เยอะ น้ำก็ต้องซื้อ แต่ยังปลูกต้นไม้ได้เขียวทั้งเมือง แล้วบ้านเราล่ะ สิ่งหนึ่งที่เห็นและสัมผัสได้คือ อากาศไม่ร้อนแสบผิว ตับแล่บแบบบ้านเรา ทั้งๆที่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร มากกว่า ทำไม???

Singapore

บ้านเค้าต่างชนชาติมากๆ จีน-อินเดีย-ฝรั่ง และอีกมากมาย ต่างทำหน้าที่ของตัวเอง อาจจะเป็นเพราะบ้านเค้าไม่มีอะไร ทุกอย่างจึงต้องซื้อหา เงินจึงเป็นสิ่งสำคัญ ไม่มีเวลามาบ้า เหลือง-แดง กันจนคลั่งกันไป ต่างฝ่ายต่างอ้างประชาธิปไตย อันบิดเบี้ยวของตัวเอง กูไม่ผิด มึงผิด, มึงทำได้ กูต้องทำได้ และอื่นๆ อีกมากมาย แต่ถ้ามองกันจริงๆแล้ว แม่งก็แค่ต่างฝ่ายต่างยกหางตัวเอง เอาเรื่องดีๆ ขึ้นมาพูดกลบขี้เหม็นๆ ของตัวเองเท่านั้น

Singapore

เคยคิดกันบ้างไหมว่า จริงๆแล้ว สาระของเนื้อหา มันไม่ได้มีแค่เหลือง-แดง แม่งออกมาผลัดกันพูดคนละที “ถึงเวลาพี่น้องต้องเลือกข้าง” ทั้งๆที่ต่างยกหางตัวเองกันทั้งนั้น บอกว่า “กูนี่ล่ะถูก” ทั้งๆที่มันยังมีสีอื่นๆ อยู่ในโลกนี้อีก พอใครไม่เห็นด้วยกับตัว ก็บอกว่า “มึงเหลืองนี่” “อ้าวมึงแดงเหรอ” พอบอกว่าไม่ใช่ทั้งคู่ พวกมึงก็ด่าอีก “ไอ้พวกสีขาว ไม่ทำเหี้ยไร”

สรุปว่า หรือว่า สีขาวต้องทำ “เหี้ย” อะไรให้กับซากชาติบ้างใช่ไหม? เอาไรดี ปิดสนามบิน, ปิดอนุสาวรีย์, เผาบ้านเมืองตัวเอง, เอารถถังมาวิ่งเล่น ฯลฯ

Singapore

คิดจนปวดกบาล ก็คิดไม่ตก เจอกับชาวตอแหลแลนด์ “นี่บ้านเราเมืองพุทธ มีวัฒนธรรมอันดี” ถุย! แม่งตอแหลกันกลางสภา ด่ากันเหมือนข้างถนน เหมือนคนทั่วไปอย่างผม ดังนั้น อย่าตอแหลดีกว่า บ้านเมืองพุทธ บ่อนไม่มี กระหรี่ไม่ถูกต้อง ไม่ต่างจากขากถุยน้ำลายขึ้นฟ้า ไปดูกันแม่งเต็มบ้านเต็มเมือง

Singapore

สิงคโปร์ มีคาสิโน มีลานจอดรถให้ผีพนันใหญ่โตมโหฬาร กว้างกว่า ราชมังคลา ด้วยมั้งนั่น ในภาพแค่เสี้ยวเดียวเท่าที่ได้เลนส์ Sigma10-20 ผมเก็บได้ แต่สิ่งที่ต่างคือ เค้าไม่ตอแหลว่า ไม่มีไม่ได้ขัดวัฒนธรรมอันดีกระหรี่เพียบแบบบ้านเรา คนสิงคโปร์เข้าไปเล่นได้แต่จ่ายคนละ 100 เหรียญ ตกประมาณ 2300บาท ยังไม่พอต้องใช้บัตร ปชช. รูดเช็คด้วยว่าเล่นได้ไหม? เพราะถ้าใครติด Blacklist ก็เล่นไม่ได้ ส่วน Blacklist คือ เล่นผิดกฏ/โกง อะไรพวกนี้ แต่ที่แน่ๆ ถ้าคนมีครอบครัว/เมีย ไม่อนุญาติ ก็เล่นไม่ได้ เพราะเมียสามารถไปแจ้งรายชื่อไว้ได้

ยังเท่านั้นยังไม่พอ ยังมีการแยกโซนของคนสิงคโปร์ กับนักท่องเที่ยวด้วย(นักท่องเที่ยวเข้าฟรี) ซึ่งทำให้สามารถควบคุมได้ว่า เงินในประเทศจะวิ่งอยู่ในประเทศเท่านั้น ไม่ไหลออกนอกประเทศ อีกด้วย

singapore

ในขณะที่ บริษัทใหญ่ๆ ก็เปิดเสรีในหลายๆส่วน มีขนมนมเนยให้กินได้ตลอดเวลา ในตู้เย็นมีตั้งแต่น้ำอัดลมไปจนถึงเบียร์ ให้กินได้สบายใจ แต่ถ้าเป็นบ้านเราลองมีสิ เจ๊งอย่างไม่ต้องสงสัย พี่ไทยเราคงรีบเข้าไปกักตุนของดีๆ ส่วนตัวมาไว้ที่โต๊ะ ใส่ถุงหิ้วไปฝากพี่ป้าน้าอา ลูกหลานเหลน ที่บ้านเท่าที่จะมีพลังงานขนได้ ส่วนเบียร์ก็คงนั่งซัดกันตั้งแต่เช้า เมาหัวราน้ำ งานไม่ได้

เห็นแล้ว ทำให้ต้องกลับมานั่งคิดว่า อะไรที่ทำให้ “คุณภาพคน” “ตรรกะ” “ความคิด” ที่ไม่เหมือนกัน

หลักสูตรหรือ? ที่สอนให้เด็กท่องจำไปสอบ

ที่บ้านหรือ? ที่ฝังหัวมาว่า เด็กตีต้องเรียนได้เกรดดีๆ เท่านั้น

สังคมหรือ? ที่สอนว่ายัดใต้โต๊ะไปสิ, เดี๋ยวพาไปฝากให้, ไม่เป็นไร ไม่มีใครเห็น,ชั้นใช้ของเถื่อนได้เพราะไม่มีเงิน

กฏหมายหรือ? ที่ความผิดครั้งแรก+สารภาพ+ไม่เคยต้องโทษ ทำให้เหลือความผิดแค่รอลงอาญา หรือเป็นเยาวชนให้โอกาสฆ่าคนได้อีกสามคน

ปฏิวัติหรือ? ที่ไม่ชอบใคร ไม่พอใจ หรือเห็นอะไรไม่เข้าตา ก็พากันขับรถถังมาเล่นกัน แล้วค่อยหาข้ออ้างมาค้ำไว้ ตรากฏตั้งกติกาว่า กูไม่ผิด

การเลือกตั้งหรือ? ที่ปล่อยให้มีการซื้อเสียง หรือคนนี้เค้าให้เงินมาแล้วก็เลือกไปแล้วกัน ยังไงมันก็โกงเหมือนกันดูแล้วกันว่าใครโยนเศษเงินให้กินบ้าง

รัฐธรรมนูญหรือ? ฉบับนั้นเป็นของดี ฉบับนี้เป็นของรัฐประหาร ฉบันนั้นไม่ถูกใจ ฉบับนี้ชั้นจะฉีก

สิทธิหรือ? ที่ใครก็ต่างรู้จักแต่ใช้สิทธิของตัวเอง จนสำลักสิทธิ์เหล่านั้น เลยลืมไปว่า สิทธิของคนอื่นก็มีเช่นกัน

อำนาจหรือ? ที่ใครก็ต่างบอกว่า ชั้นโดนกดขี่ โดนผู้มีอำนาจต่างๆ มากดดัน แต่สุดท้ายพอชั้นมีอำนาจเหล่านั้น ชั้นก็ใช้มันอย่างลืมกำพืด

แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้ บ้านเราเป็นตอแหลแลนด์ แบบนี้????

.

.

.

.

.

.

.

“ทั้ง มึง และ กู นี่ล่ะ ที่ช่วยกันดันกงล้ออันบิดเบี้ยวนี้ด้วยกัน”

555+  ใช่ไหม?