เรื่องของเรื่องคือ วันนี้ระหว่างเดินไปกินข้าว มีคนมาแจกใบปลิว ยัดใส่มือตามปรกติ ก็รับๆมา
พอเอามาอ่านดูพบว่า มันคือ “ใบปลิวลูกโซ่”
อ้างอิงหลวงพ่ออะไรไม่บอก ในวัดศิริประสุประตินาถ ลองค้นใน Google ดูชื่อนี้ ไม่มีอะไรไปมากกว่า การเขียนข้อความดังกล่าวในลักษณะลูกโซ่เช่นกัน
จริงๆแล้ว เท่าที่ผมจำได้เมื่อครั้งนั่งเรียนธรรมศึกษา (ผมสอบผ่านธรรมศึกษาชั้นตรีนะครับ เห็นไร้สาระเยี่ยงนี้อ่ะ) จำได้ว่า การให้ร้าย ให้คุณให้โทษ สาปแช่งนั้นมันทำอะไรเราไม่ได้ หากเรามิได้ใส่ใจ เอามาเป็นที่ตั้ง
ความทุกข์ ที่เกิดขึ้นในชีวิต เป็นผลกรรมที่เกิดขึ้นจากการกระทำของเรา มิใช่การกระทำของผู้อื่นแล้วส่งทอดหรือส่งต่อมาให้เราได้! กรรมหลักๆ เท่าที่จำได้มี
- กายกรรม คือกรรมที่เกิดขึ้นทางกายไม่ใช่โชว์จากประเทศจีนนะครับ เช่น ต่อยกัน อันนี้แน่นอนเลย ต่อกันสองคนมันก็เจ็บสองคน อกหักแล้วต่อยกระจกอันนี้ ก็ถือใช่
- วจีกรรม คือกรรมที่เกิดจากการใช้คำพูดเช่น ด่าคนอื่น พูดจากส่อเสียด เสียดสีผู้อื่น ซึ่งส่วนมากมันมักจะนำมาให้เกิดกรณียืนด่ากัน ปัจจุบันน่าจะรวม tweet ด่ากันด้วยรึเปล่า
- มโนกรรม คือกรรมที่เกิดทางความคิด จิตใจ เช่น เห็นคนอื่นแล้วหมั่นใส้อิจฉาตาร้อน
แล้วไอ้ใบปลิวห่านนนนนน นี่ล่ะ เป็นส่วนไหนของกรรม? มีคนนึงเดินมาแล้วบอกว่า โอ้วว นี่มึงเรากรรมแทนกูหน่อย กูจะขอสบายแล้วนะ ไม่ใช่แล้ว! ไม่มี!
ตามพุทธศาสนา กรรมใครก็กรรมมัน กรรมมึงก็ของมึง กรรมกูก็ของกู
ถ้าไอ้ใบปลิวห่านี่เนี่ย มันเป็นอย่างไร? ทำไมได้รับไม่ทำตามแล้วซวย แล้วไม่ดีอย่างมันว่า!
ประเด็นคือ บ้านเราแม่งมีคำนึงคือ “ไม่เชื่ออย่าลบหลู่” แต่ดันเสือกไม่คิดให้รอบ ทำให้เชื่อโดยที่ไม่ทันคิด เชื่อโดยที่ผ่านไต่ตรอง แล้วสุดท้ายก็ไปหมกหมุ่นอยู่กับมัน แล้วบอกว่า เนี่ยแม่งซวยตามที่เค้าบอกเลย (เหี้ย!!! เค้านี่ใครวะ)
จริงๆแล้ว อยากให้นึกง่ายๆว่า เวลาที่เรามีความสุข เราจะลืมเวลา และรู้สึกว่ามันเร็วมาก ในขณะที่เวลาเราทุกข์ เราจะรู้สึกว่ามันช้าชิบหายเลย แถมยังเสือกซวยซ้ำซ้อนอีก
นั่นล่ะ เป็นเพราะเรา Focus อยู่ที่ปัญหา ดังนั้นพอเจอไอ้ใบพวกนี้อีก ยิ่งไป focus เข้าไปแล้วนำมาเชื่อมโยง เป็นตุเป็นตะว่า เพราะไอ้นั่นแน่ๆ เพราะไอ้นี่แน่ๆ
แล้วไอ้ที่พอลองทำตามที่มันบอกแล้วอะไรๆ มันดีขึ้นล่ะ???
ลองง่ายๆนะครับ ถ้าคุณโดนหัวหน้าด่า หงุดหงิด ถามจริงๆ วันนั้นแม่งทำงานได้ไหม? ผลงานดีไหม?
แล้วถ้าวันไหนอารมณ์ดี ผักผ่อนสบายใจแล้ว ทำงานดีไหม?
นั่นล่ะ จุดต่างมันคือ เพราะพอเราโมโห หงุดหงิด ไม่ว่าทำอะไร มันก็แย่ไปหมดตะหาก ดังนั้นหากคนที่เชื่อไอ้เรื่องแบบนี้ ได้ทำลงไป มันก็รู้สึกว่า โอ้วว นี่กูรอดแล้วววววว สบายใจ ทำอะไรมันก็ลั๊ลลา ว่าไหม?
สุดท้าย ไอ้ใบปลิวห่านี่มันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของความฮาในชีวิตชาวตอแหลแลนด์เท่านั้นล่ะ เพราะอะไรรู้ไหม
คุณเคยเห็นข้อความอย่างเช่น เด็กคนนั้นชื่อเปลว โดนภารโรงฆ่าตายใน รร. บ้างไหม?
ถ้าไม่ทำตามจะตายภายใน สามวันเจ็ดวัน บ้างไหม?
แค่อยากบอกว่า ไอ้ข้อความนั้น ผมอ่านเป็นพันๆครั้งแล้ว ตลอดเวลาที่นั่งเฝ้าเว็บ ลบมาเป็นพันๆอัน และผ่านมา 5ปีแล้ว ยังไม่เป็นอะไรเลยครับพี่น้อง
แม้กระทั่ง อาการตายด้าน! 555+ ตึ่งโป๊ะ!!!
อ่อ จริงๆแล้ว ผมมองว่า ปัจจุบัน โรงพิมพ์อาจจะขาดรายได้นะ เลยสร้างขึ้นมาหนึ่งใบเพื่อกระตุ้นยอดขาย เพราะจำนวน 1000ใบ ถามว่า ใครมันจะ print เอง ว่าไหม?
ส่วนรายละเอียด เรื่องจับผิดใบปลิวอันนี้ แนะนำให้ลองอ่านอันนี้อีกที่นึ่ง เขียนสรุปไว้ดีทีเดียว
